Er was eens... een door de nazi's bezet Frankrijk.
Papa!
Naar binnen en doe de deur dicht.
Julie, pomp een kom water om me te wassen...
en ga dan naar binnen bij je moeder.
Klaar, papa.
Dank je, schat. Ga nu naar binnen en blijf bij je moeder.
Niet rennen.
Is dit de boerderij van LaPadite?
Ja, Heer Kolonel.
Hermann, tot nader order wil ik alleen gelaten worden.
Zoals u wilt, Kolonel.
Is dit de eigendom van Perrier LaPadite?
Ik ben Perrier Lapadite.
Aangenaam, Mijnheer LaPadite. Ik ben SS Kolonel Hans Landa.
Kan ik u helpen?
Ik zou graag met u naar binnen gaan om met u te praten.
Natuurlijk, na u.
Kolonel Landa, dit is mijn gezin.
Kolonel Hans Landa van de SS, juffrouw. tot uw dienst.
Wat ik in het dorp over uw gezin hoorde, is waar.
De ene dochter is nog mooier dan de andere.
Dank u. Gaat u zitten.
Suzanne, zou jij de Kolonel een glas wijn in willen schenken?
Dank u, Mijnheer LaPadite, voor mij geen wijn.
Gezien u veehouder bent, mag ik aannemen dat u melk hebt?
Ja.
Dan kies ik voor melk.
Zeer goed.
Alstublieft, het raam dicht.
Dank u.
Mijnheer, voor zowel uw gezin als uw koeien: Bravo.
Dank u.
Kom toch bij mij zitten.
Goed.
Mijnheer LaPadite,
wat we te bepraten hebben kan beter onder vier ogen gebeuren.
Daarom liet ik mijn mannen buiten.
Zou u de dames willen vragen om naar buiten te gaan?
Dat is goed.
Charlotte, neem jij de meisjes mee naar buiten?
De Kolonel en ik moeten even praten.
Mijnheer LaPadite,
Ik moet u helaas bekennen dat mijn Frans beperkt is.
Mijn onhandigheid in uw taal zou mij verlegen maken.
Maar ik heb vernomen dat u goed Engels praat?
Ja.
Het toeval wil dat ik er goed in ben.
Gezien dit uw woning is, vraag ik u toestemming...
om tot Engels over te gaan voor de duur van ons gesprek.
Natuurlijk.
Terwijl ik goed geïnformeerd over u en uw gezin goed ben,
heb ik geen idee of u weet wie ik ben.
Weet u af van mijn bestaan?
Ja.
Goed. Weet u wat mijn opdracht is in Frankrijk?
Ja.
Wat heeft u gehoord?
Ik hoorde dat de Führer u de taak gegeven heeft...
de achtergebleven Joden in Frankrijk...
die zich verstopt hebben of voor christen doorgaan, op te sporen.
De Führer zelf had het niet beter kunnen zeggen.
Maar de bedoeling van uw bezoek, hoe aangenaam ook,
is mij een raadsel.
De Duitsers doorzochten mijn huis op Joden, negen maanden geleden...
en niemand gevonden.
Weet ik. Ik heb de rapporten over dit gebied gelezen.
Maar zoals bij elke onderneming onder nieuwe leiding,
worden altijd sommige dingen herhaald.
Meestal pure tijdverspilling,
maar het moet toch gebeuren.
Ik heb een paar vragen, Mijnheer LaPadite.
Als u me kunt helpen met antwoorden,
kan mijn afdeling uw dossier afsluiten.
Welnu, vóór de bezetting waren er...
vier Joodse families in deze regio,
allen veehouder zoals u.
De families Dolerac, Rollins, Loveitt...
en Dreyfus, is dat correct?
Zover ik weet, zijn dat...
de Joodse families onder de veehouders.
Heer Kolonel, vindt u het goed als ik een pijpje rook?
Mijnheer LaPadite, dit is uw woning.
U mag hier doen wat u wil.
Welnu... volgens deze papieren,
weten we waar alle Joodse families in deze regio zijn,
behalve... de familie Dreyfus.
Gedurende verleden jaar, zijn ze verdwenen.
Daaruit concludeer ik...
dat ze gevlucht zijn,
of met succes ondergedoken bij iemand.
Wat heeft u over het gezin Dreyfus gehoord, Mijnheer LaPadite?
Alleen geruchten.
Ah, geruchten!
Feiten kunnen misleiden...
terwijl geruchten, waar of niet, vaak onthullend zijn.
Dus, Mijnheer LaPadite,
welke geruchten hebt u gehoord over het gezin Dreyfus?
Nogmaals, het is maar een gerucht,
maar... we hoorden dat het gezin Dreyfus in Spanje is.
Het gerucht zou dus wijzen op een vlucht?
Ja... Ja.
Ik ken het gezin Dreyfus niet persoonlijk. Kunt u voor mij bevestigen...
hoeveel leden het gezin telt en wat hun namen zijn?
Ze waren met z'n vijven.
De vader, Jacob.
Zijn vrouw, Mirjam.
en haar broer Bob...
Hoe oud is Bob?
Dertig?
Ga verder.
En de kinderen...
Amos en Shosanna.
Leeftijd van de kinderen?
Amos was negen of tien.
En Shosanna?
En Shosanna was achttien of negentien.
Ik weet niet of het precies klopt.
Dat is het wel zo'n beetje.
Voor ik ga, zou ik nog graag een glas van uw heerlijke melk hebben.
Maar natuurlijk.
Mijnheer LaPadite, weet u...
welke bijnaam de Fransen mij geven?
Zulke dingen interesseren mij niet.
Maar weet u hoe ze mij noemen?
Dat weet ik.
Wat weet u?
Dat ze u de 'Jodenjager' noemen.
Precies!
Ik begrijp uw terughoudendheid om het uit te spreken.
Naar het schijnt, haat Heydrich de bijnaam...
die de goede Praagse burgers hem schonken.
Maar waarom hij de bijnaam 'De Beul' zou haten...
is mij een raadsel.
Hij heeft gedaan wat hij kon om die te verdienen.
Ik, daarentegen, hou van mijn officieuze titel...
juist omdat ik die verdiend heb.
De eigenschap die mij zo'n effectieve Jodenjager maakt...
is, in tegenstelling tot de meeste Duitse soldaten,
dat ik kan denken als een Jood...
terwijl zij alleen maar kunnen denken als een Duitser,
beter gezegd, een Duitse soldaat.
Welnu, als vastgesteld moest worden...
welke eigenschap Duitse mensen gemeen hebben met een dier,
zou het de slimheid en het jachtinstinct van de havik zijn.
Maar, als vastgesteld moest worden...
welke eigenschappen Joden gemeen hebben met een dier,
zouden het die van een rat zijn.
De Führer en Goebbels propaganda...
komt praktisch op hetzelfde neer.
Maar de conclusies verschillen.
Voor mij is de vergelijking geen belediging.
Denk even aan de wereld waarin de rat leeft.
Het is een zeer vijandige wereld.
Als op dit moment een rat de voordeur binnen sloop,
zou u zich dan vijandig gedragen?
Waarschijnlijk wel.
Heeft een rat u ooit iets gedaan...
waaraan ratten uw vijandschap te danken hebben?
Ratten verspreiden ziekten, ze bijten mensen.
Ratten veroorzaakten de builenpest,
maar dat is een tijd geleden.
Ik veronderstel, dat elke ziekte die een rat meedraagt,
ook door een eekhoorn meegedragen kan worden. Mee eens?
Ja.
Maar ook veronderstel ik, dat wat uw afschuw betref, eekhoorns...
niet gelijk zijn aan ratten. Nee toch? - Nee.
Toch zijn het allebei knaagdieren, of niet soms?
En behalve voor de staart, lijken ze nogal op elkaar. Ja toch?
Een interessante gedachte, Heer Kolonel.
Hoe interessant het idee ook is...
het maakt helemaal niets uit wat je gevoelens betreft.
Als een rat op dit moment naar binnen loopt terwijl ik praat,
zou u het een schoteltje met uw heerlijke melk aanbieden?
Waarschijnlijk niet.
Dacht ik ook niet. U mag ze niet.
U weet niet echt waarom u ze niet mag.
U weet alleen dat u ze afstotelijk vindt.
Overeenkomstig, doorzoekt een Duitse soldaat een huis...
verdacht als schuilplaats voor Joden.
Waar zoekt de havik?
Hij zoekt in de schuur, hij zoekt op de zolder, hij zoekt in de kelder,
hij zoekt overal waar hij zich zou verstoppen.
Maar er zijn zo veel plekken waar een havik niet eens aan zou denken.
Maar de reden waarom de Führer mij van de Alpen in Oostenrijk haalde...
en mij vandaag in naar Frans koeiengebied deed komen,
is omdat ik er wel aan denk...
omdat ik weet tot welke enorme prestaties mensen in staat zijn...
als ze niet afgeleid worden door burgerfatsoen.
Mag ik ook een pijp roken?
Doe maar of u thuis bent, Kolonel.
Welnu, mijn taak vereist...
dat ik mijn manschappen in uw huis laat komen,
om uw woning grondig te doorzoeken...
voordat ik officieel uw gezin doorschrap op mijn lijst.
En als iets onregelmatigs is, wees er zeker van dat het gevonden wordt.
Tenzij u mij iets wil vertellen...
dat een huiszoeking overbodig maakt.
Ook zal enige informatie van uw kant...
die mijn taak zal verlichten,
niet bestraft zal worden.
In tegendeel. Het zal beloond worden.
De beloning is dat uw gezin...
niet meer lastig gevallen zal worden door het Duitse leger...
voor de duur van onze bezetting van uw land.
U geeft onderdak aan staatsvijanden, niet waar?
Ja.
U hebt hen verborgen onder uw vloer, ja toch?
Ja.
Wijs me de plek aan waaronder ze zich verstoppen.
Omdat ik niets verdachts gehoord heb,
neem ik aan dat ze ons hoorden maar geen Engels verstaan.
Ja.
Ik ga nu weer Frans praten.
Ja.
Mijnheer LaPadite,
ik dank u voor de melk...
en uw gastvrijheid.
Ik geloof dat we hier klaar zijn.
Madame LaPadite!
Ik dank u voor uw geduld.
We zullen uw gezin niet langer lastig vallen.
Dus. Mijnheer...
dames...
Ik wil alleen nog zeggen... adieu.
Poef!
Tot weerzien, Shosanna!
Attentie!
Ik ben Luitenant Aldo Raine van een te vormen bijzondere eenheid.
Ik heb acht soldaten nodig. Acht Joodse, Amerikaanse soldaten.
Jullie hebben vast geruchten gehoord dat er een invasie aankomt.
Wij gaan alleen wat eerder.
We worden gedropt in Frankrijk, in burgerkleren.
Eenmaal in vijandelijk gebied,
als een vooruitgeschoven terreureenheid,
gaat het om maar één opdracht,
Nazi's koudmaken.
Ik weet niet jullie ding is, maar ik ben bij God niet uit...
de verdomde Smokey Mountains gekomen, over 5000 mijl oceaan gevaren,
vechtend half Sicilië doorgestruind,
en uit een klote vliegtuig gesprongen,
om de nazi's menslievendheid bij te brengen.
Nazi's kennen geen menslievendheid.
Het zijn de voetsoldaten van een Jodenhatende, moordende maniak,
die vernietigd moeten worden.
Daarom, elke klootzak in nazi uniform die we vinden...
gaat er aan.
Ik ben een directe nazaat van de bergbewoner, Jim Bridger.
Ik ben dus deels indiaan.
En mijn strijdplan is ingegeven door de verzetsacties van de Apachen.
We zullen wreed zijn tegen de Duitsers,
en door onze wreedheid zullen ze weten wie we zijn.
Ze zullen bewijzen van onze wreedheid zien
aan de opengereten, aan stukken gehakte en verminkte lichamen...
van hun makkers die we achterlaten.
Ze ontkomen er niet aan zich voor te stellen...
hoe hun makkers geleden hebben onder de door ons uitgevoerde wreedheden,
door onze laarshakken en het scherp van onze messen.
En de Duitsers zullen ons verafschuwen.
En de Duitsers zullen over ons praten.
En de Duitsers zullen ons vrezen.
En wanneer de Duitsers 's avonds hun ogen sluiten,
zal hun geweten gemarteld worden door het kwaad dat zij aangericht hebben,
zullen ze denken aan ons terwijl ze door die nachtmerries gemarteld worden.
Klinkt goed? - Ja, meneer!
Dat hoor ik graag.
Ik heb nog één waarschuwing voor jullie, aspirant krijgers.
Onder mijn commando zul je schuld oplopen.
Een schuld aan mij persoonlijk.
Onder mijn commando, is iedereen mij honderd scalpen schuldig.
En ik wil mijn scalpen!
Van iedereen krijg ik honderd nazi scalpen,
gesneden van koppen van honderd nazi's,
of je sterft in de poging.
Nee, nee, nee, nee, nee, nee!
Wat moet ik nog verdragen van die Joodse zwijnen?
Mijn mannen worden afgeslacht.
Weet u wat ze nu verzinnen in hun door angst gedreven waanbeelden?
Dat hij die op mijn mannen inslaat met een knuppel,
hij die ze 'De Berenjood' noemen,
een 'golem' zou zijn.
Dat is soldatenpraat. Niemand gelooft dat de Berenjood echt een golem is.
Waarom niet? Golems schijnen ongrijpbaar te zijn,
als een geestverschijning.
Ze schijnen naar believen te kunnen komen en gaan.
Willen jullie bewijs dat ze van vlees en bloed zijn?
Breng ze dan bij mij!
Ik zal ze naakt, aan hun voeten...
aan de Eiffeltoren hangen! En hun lichamen doen gooien...
in het riool, als feestmaal voor de Parijse ratten!
Kliest.
Ja, mijn Führer.
Een order voor alle Duitse soldaten gestationeerd in Frankrijk.
Die ontaarde Jood bekend als de Berenjood,
mag nooit meer als de Berenjood aangeduid worden.
Ja, mijn Führer.
Wilt u soldaat Butz nog ontvangen?
Wie en wat is soldaat Butz?
Hij is de soldaat die u persoonlijk wilde ontvangen.
zijn eenheid werd overrompeld door de Joden van Luitenant Raine.
Hij was de enige overlevende.
Natuurlijk wil ik hem ontmoeten.
Dank u voor de herinnering. Laat hem komen.
Sergeant Rachtmann, Ludwig en ik waren de enige die levend achtergelaten werden.
Eén man bewaakte ons, de anderen sneden hoofdhuiden af.
Hé, Hirschberg,
stuur de moffensergeant.
Jij, ga.
Sergeant Werner Rachtman.
Luitenant Aldo Raine. Hallo.
Weet je wat 'ga zitten' betekent, Werner?
Ja. - Ga dan zitten.
Hoe goed is je Engels, Werner?
Zo nodig heb ik paar kerels die kunnen vertalen.
Wicki daar, een Oostenrijkse Jood, verliet het verdomde München...
toen het nog kon. Hij werd Amerikaan, moest opkomen...
en kwam terug om iets recht te zetten.
Ook iemand anders daar ken je misschien,
Sergeant Hugo Stiglitz.
Ooit van gehoord?
ledereen in het Duitse leger heeft van Hugo Stiglitz gehoord.
Hugo Stiglitz
De reden waarom Stiglitz berucht is onder Duitse soldaten, is eenvoudig.
Als Duitse soldaat vermoordde hij dertien Gestapo officieren.
In plaats van hem tegen de muur te zetten,
besloot het opperbevel hem terug naar Berlijn te sturen...
om als voorbeeld te dienen.
Het is duidelijk dat, toen De Basterds daarvan hoorden,
hij daar nooit arriveerde.
Sergeant Stiglitz?
Ik ben Luitenant Aldo Raine en dit zijn De Basterds. Ooit van ons gehoord?
We willen gewoon zeggen dat we fan van je werk zijn.
Over het doden van nazi's gesproken,
heb volgens mij heb je veel talent.
Ik ben er trots op dat ik oog heb voor zulk talent.
Maar je status als naziemoordenaar is als die van amateur.
We kwamen hier om te zien of je prof wil worden.
Ik neem aan dat je weet wie wij zijn.
U bent Aldo, de Apache.
Wat heb je over ons gehoord? Waarschijnlijk, dat...
we niet aan gevangenen doen. Onze bedrijf is, het doden van nazi's.
En het bedrijf loopt als een trein. Boem.
We hebben twee opties.
We maken je dood of laten je gaan.
Of je levend uit deze rivierbedding komt,
hangt helemaal van jou af.
Een eindje verderop ligt een boomgaard.
Behalve jij, weten ook wij dat er moffenpatrouille daar rondkloot.
Als er scherpschutters bij zijn,
is die boomgaard een verdomd scherpschutterparadijs.
Als je ooit nog een broodje zuurkool wil eten,
moet je mij op deze kaart aanwijzen waar ze zijn,
moet je mij vertellen hoeveel er zijn en moet je mij vertellen...
wat voor wapen ze bij zich hebben.
U kunt van mij niet verwachten informatie te geven...
die Duitse levens in gevaar brengt.
Wern, dat zie je dus verkeerd want dat is precies wát ik verwacht.
Het moet info hebben over Duitsers verstopt in bomen en die geef je mij.
En je gaat het mij nú vertellen.
Met je vingertje wijs je aan op deze kaart waar het feestje gehouden wordt,
hoeveel er komen, en wat voor speelgoed ze meenemen.
Met alle respect, dat weiger ik.
Hoor je dat?
Ja.
Dat is Sergeant Donny Donowitz.
U kent hem mogelijk beter als de Berenjood.
Als je over Aldo de Apache gehoord hebt, heb je over de Berenjood gehoord.
Heb ik van gehoord. - Wat heb je gehoord?
Hij doodt Duitse soldaten met een knuppel.
Hij slaat hun hersenen in met een honkbalknuppel, dat doet 'ie.
Nog één laatste keer en als je nogmaals weigert 'met respect',
haal ik de Jodenbeer erbij, neemt hij die grote knuppel mee...
en slaat hij jou naar de verdommenis.
Met je wienerschnitzel vette vingertje...
ga je me nu op de kaart aanwijzen wat ik wil weten.
Fuck you en je meute Joodse honden.
Je doet ons een plezier met die woorden.
Te zien hoe Donny een nazi doodknuppelt,
komt nu het dichtst bij een bioscoopbezoek.
Donny! - Ja.
Ik heb hier een mof die wil sterven voor zijn land. Doe hem een lol.
Is dat voor het vermoorden van Joden?
Veel.
Als ik jou was, zou ik nu in mijn broek schijten.
Fuck you. Wat zijn jullie? Stenen toeschouwers?
Ik heb de mof uit geslagen. Dat is pas honkbal.
Sloeg de bal het stadion uit tot aan de verdoemenis.
Jij!
Verdomme, Hirschberg. - Don, breng de volgende.
Ga staan, verdomme! Nu jij. Kniel of sla je neer.
Engels? - Nee.
Wicki!
Vraag of hij wil leven.
Ja, sir.
Laat hem op de kaart de Duitse positie aanwijzen.
Vraag hem hoeveel Duitsers.
Ongeveer 12.
Was soort wapens?
Ze hebben hier een machinegeweer ingegraven. Gericht naar het noorden.
Hoe heb je dit gebeuren overleeft?
Ze lieten me gaan.
Als ze vragen wat hier gebeurd is,
vertel ze niet wat je mij vertelde. Dat kost je de kogel.
Ze willen natuurlijk ook weten waarom we je lieten gaan.
Vertel ze dat jij mocht leven om je makkers te vertellen...
wat elke nazi die we vinden te wachten staat.
U mag niemand ook maar iets vertellen.
Geen enkel detail.
Uw eenheid liep in een hinderlaag en jij ontsnapte.
En verder geen woord.
Ja, mijn Führer.
Hebben ze het teken aangebracht zoals bij de anderen?
Ja, mijn Führer.
Als je de oorlog overleeft, wat ga je doen wanneer je thuiskomt?
Zijn moeder omhelzen.
Is dat niet lief? Laat Butz zijn uniform uittrekken.
Hij gaat het verbranden.
Ja, dat dachten we al. Dat zint ons niet.
Kijk, we zien onze nazi's graag in uniform.
Daarmee vallen ze op in een oogwenk.
Maar zonder dat uniform weet niemand dat jij een nazi bent.
En dat zit ons niet lekker.
Daarom geef ik je iets wat je er niet af krijgt.
Weet u, Luitenant, het gaat u steeds beter af.
Je weet hoe je naar Carnegie Hall moet, niet waar? Oefening.
Wat speelt er morgen?
Een Max Linder festival.
O, liever Linder dan Chaplin.
Behalve dat Linder nooit een film maakte als 'The Kid'.
De achtervolgingsscène daarin is groots.
Ik hou van uw cinema.
Dank u.
Is dit uw cinema?
Of ik de eigenaar ben? - Ja.
Ja.
Hoe komt een jonge dame als u aan een cinema?
Mijn tante heeft het mij nagelaten.
Dank u voor het organiseren van een Duitse avond.
Ik moet wel, maar u bent welkom.
Dan helemaal bedankt. Ik hou van de Riefenstahl bergfilms,
in het bijzonder 'Piz Palu'.
Leuk een Française te ontmoeten die Riefenstahl bewonderd.
'Bewonderen' is niet het juiste woord voor mijn gevoelens t. a. v. Juffrouw Riefenstahl.
Maar u bewondert vast regisseur Pabst?
Daarom hebt u natuurlijk ook zijn naam op uw aankondiging gezet.
Ik ben Française. We respecteren regisseurs in ons land.
Kennelijk zelfs Duitse.
Zelfs Duitse. Dank u voor uw hulp. Adieu.
U bent nog niet klaar?
Ik ga morgenochtend verder.
Mag ik u vragen hoe u heet?
Persoonsbewijs zien?
Emmanuelle Mimieux. Dat is een mooie naam.
Dank u. Bent u klaar met mijn persoonsbewijs?
Juffrouw. Mag ik mij voorstellen, ik ben Fredrick Zoller.
Het was een genoegen met een medefilmliefhebber te praten.
Welterusten, juffrouw.
Tot ziens.
Dag, juffrouw.
Mag ik bij u zitten?
Zeg, Fredrick...
U hebt mijn naam onthouden? - Ja.
U komt me voor als een aardige man...
Dank u.
Tot uw dienst...
maar toch wil ik dat u me niet meer lastig valt.
Mijn excuses, juffrouw,
Ik bedoelde niet lastig te zijn.
Ik wilde gewoon vriendelijk zijn.
Ik wil uw vriend niet zijn.
Waarom niet?
Doe niet zo naïef. U weet waarom.
Ik ben meer dan een uniform.
Voor mij niet.
Als u zo verlegen zit om een Frans meisje,
probeer het eens in Vichi.
Bent u Frederick Zoller? - Dat ben ik.
Het is een eer u te leren kennen.
De eer is aan mij. - Wolfang, mijn jongen.
Je doet Duitsland eer aan. We zijn allemaal zo trots op je.
Heil Hitler. - Heil Hitler.
Wie bent u?
Alleen maar een uniform, toch?
Niet zomaar een dienstplichtige. lemands zoon?
De meeste Duitse soldaten zijn iemands zoon.
Wat een geluksvogel om met deze Duitse oorlogsheld bevriend te zijn.
Nee, nee, nee. Het is niet mijn vriendin.
Dus u bent een oorlogsheld?
Wat hebt u gedaan?
Ik was alleen in een ommuurde stad. Met duizend patronen ammunitie...
in een vogelnest tegen 300 soldaten.
Wat is een vogelnest?
Een vogelnest is wat een scherpschutter een klokkentoren noemt.
Een hoog gebouw met 360 graden zicht.
Groot voordeel voor een scherpschutter.
Hoeveel heeft u doodgeschoten?
Achtenzestig...
op de eerste dag.
Honderdvijftig...
op de tweede dag.
Tweeëndertig op de derde dag.
Op de vierde dag verlieten ze de stad.
Natuurlijk kreeg mijn verhaal veel aandacht in Duitsland.
Daarom word ik overal herkend.
Ze noemen mij de Duitse Sergeant York.
Misschien maken ze wel een film over je.
Dat is precies wat Joseph Goebbels dacht.
En hij deed het. Het heet, 'De Trots van de Natie'.
Ze wilden dat ik zelf de hoofdrol speelde.
Deed ik dus.
Ze hebben er posters van in kiosken overal in Parijs.
Een andere reden voor alle aandacht.
De film gaat over jou?
En jij speelt de hoofdrol?
Ja. Komisch, hè?
Succes met je première, soldaat.
Ik hoop dat het aanslaat, voor Joseph en voor jou.
Dag.
Goed. Ik zie je volgende week. - Tot ziens.
Juffrouw? Ja, Marcel?
Als je me zoekt, ben ik in de bergruimte. - Goed, Marcel.
Juffrouw Mimieux?
Is dit uw cinema?
Ja.
Zeg haar naar beneden te komen.
Naar beneden, alstublieft.
Ik begrijp dit niet. Wat heb ik gedaan?
In de auto.
Door het nageslacht van slaven kan Amerika meekomen op sportief gebied.
Amerikaans Olympisch goud is te meten aan het zweet van negers.
(Joseph Goebbels is na Hitler de belangrijkste nazi.)
U bent gekomen!
Ik was er niet zeker van of u mijn uitnodiging aan zou nemen.
Uitnodiging?
Is dat de jonge dame in kwestie, Fredrick?
Ja, Doktor Goebbels.
Emmanuelle, hier is iemand die ik aan je voor wil stellen.
Emmanuelle Mimieux, mag ik u voorstellen aan de Minister van Propaganda,
de chef van de Duitse filmindustrie...
en nu ik filmacteur ben, mijn baas, Dr. Joseph Goebbels.
Uw faam is u vooruitgegaan, Juffrouw Mimieux.
En normaliter is dit Heer Goebbels' tolk,
Juffrouw Francesca Mondino.
Goedemiddag.
U heeft de Majoor al ontmoet.
In feite heb ik mijzelf niet voorgesteld. Majoor Dieter Hellstrom van de Gestapo.
Tot uw dienst, juffrouw.
Mag ik...?
Neemt u plaats.
U moet beslist de champagne proberen. Een zeer goede.
Hij zegt: Eigenlijk zou ik kwaad op u moeten zijn
Ik kom in Frankrijk, wil lunchen met mijn filmster...
Maar hij is er niet. Hij is gewild gezelschap geworden.
Nu moet hij tijd voor mij vrijmaken.
Mensen moeten uren, dagen, op mij wachten.
Ik moet op de Führer wachten...
en op soldaat Zoller.
Eindelijk mag ik op audiëntie komen bij de jonge soldaat,
en hij praat over niets anders dan over u en uw cinema.
Tijd nu voor zaken.
Heer Dr. Goebbels, ik heb haar nog niet geïnformeerd.
Tenzij ze onnozel is, heeft ze het wel begrepen.
Ze exploiteert tenslotte een cinema.
Francesca...
Ze proberen u te vertellen, is dat Zoller zowat een uur van de lunchtijd gebruikt heeft...
om Mijnheer Goebbels te overtuigen de plannen t. a. v. Zollers première te wijzigen...
en het te laten gebeuren in uw cinema.
Wat?
Ik had haar willen vertellen.
Verdomme. Sorry soldaat, natuurlijk.
Waar gaat het over?
Hij wilde het de juffrouw zelf vertellen.
Onzin!
Totdat ik een paar vragen stel, heeft hij niets te vertellen.
Laat het duidelijk zijn, ik heb nog geen besluit genomen.
Is genoteerd.
Heeft u loges?
Ja.
Hoeveel?
Twee.
Meer zou beter zijn.
Hoeveel plaatsen in de zaal?
Driehonderdvijftig.
Dat is bijna vierhonderd minder dan in de Ritz.
Hoeft geen nadeel te zijn.
U zei zelf dat u niet wil dat een hypocriete Fransman het breed laat hangen.
Minder zetels maakt de avond exclusiever.
U moet zich geen zorgen maken over het aantal zetels.
Laat de Fransen lekker stikken.
Dit is een Duitse avond, een Duits evenement, een Duits feest.
Deze avond is voor u, mij,
de Duitse militairen, het opperbevel hun familie en vrienden.
De enigen die toegelaten zouden moeten worden,
zijn zij die bewogen raken door wat zij zien.
Ik merk dat u erop vooruitgegaan bent als spreker.
Het schijnt dat ik een monster geschapen heb.
Een monster dat overtuigen kan.
Wanneer de oorlog voorbij is, wacht u de politiek.
Desondanks, soldaat...
genegen als ik ben u alles toe te staan, ik wil toch een film bekijken...
in de cinema van deze jonge dame voor ik ja of nee kan zeggen.
U moet uw cinema vanavond sluiten voor een privé vertoning.
Welke Duitse films heeft u...
Ah, Landa, daar ben je dus!
Emmanuelle, dit is Kolonel Hans Landa. Hij leidt de beveiliging bij de première.
Aangename kennismaking, juffrouw.
En nu moet ik Rijksminister Goebbels naar zijn volgende afspraak begeleiden.
Slavendrijver. Een Franse slavendrijver nog wel.
Sorry. In mijn rol als Chef Beveiliging van dit feestelijk Duits evenement,
moet ik even een gesprek hebben met juffrouw Mimieux.
Wat voor gesprek?
Dat klinkt nogal op een soldaat die een bevel van een kolonel betwijfeld.
Of ben ik misschien overgevoelig?
Niets is verder van de waarheid, Kolonel.
Uw gezag staat buiten kijf.
Maar uw reputatie gaat u voor.
Moeten juffrouw Mimieux of ik ons zorgen maken?
Hans, de jongen bedoelt het goed.
Hij valt gewoon op haar.
En hij heeft gelijk. Je reputatie gaat je voor.
U hoeft niet ongerust te zijn. Als Chef Beveiliging moet ik even praten...
met de eigenaresse van het mogelijk andere pand.
Heeft u de strudel hier geprobeerd?
Nee.
Die kan er mee door.
Hoe hebben de jonge soldaat en u elkaar leren kennen?
Ja. Twee strudels, één voor mij en één voor de juffrouw.
Voor mij een espresso. En voor de juffrouw, een glas melk.
Zo, juffrouw, u was begonnen iets uit te leggen...?
Tot voor enkele dagen wist ik niet van soldaat Zoller of zijn geschiedenis.
Voor mij was hij gewoon een bezoeker van mijn cinema. We spraken wel eens, maar...
Juffrouw, laat me even onderbreken.
Dit is slechts een formaliteit, u hoeft zich geen zorgen te maken.
Heer? Mijn excuses. Ik vergat verse room te bestellen.
Een moment.
Wacht op de room.
Zo, Emmanuelle. Mag ik Emmanuelle zeggen?
Ja.
Zo, Emmanuelle. Hoe wordt een jonge dame als u, eigenaresse van een cinema?
Na u.
Wat denkt U?
Zoals ik zei, het gaat wel.
U was bezig uit te leggen hoe u in het bezit van uw cinema kwam.
De cinema was oorspronkelijk van mijn tante en oom.
Hoe heetten ze?
Jean-Pierre en Ada Mimieux.
Waar zijn ze nu?
Mijn oom kwam om tijdens de blitzkrieg.
Ach... jammer.
Ga verder.
Mijn tante Ada stierf aan een koortsaanval verleden voorjaar.
Spijtig.
Het is mij verteld dat u een neger in dienst heeft. Is dat waar?
Ja.
Hij is Frans.
Hij heet Marcel.
Hij werkte voor mijn tante en oom sinds de opening van de cinema.
Hij is de enige andere die met mij het werk doet.
Wat doet hij?
Hij is filmoperateur.
Is hij goed?
De beste.
Oké. Het is te begrijpen dat het een goede baan is, voor hem.
Kunt u projectors bedienen?
Natuurlijk kan ik dat.
De Rijksminister kennende,
weet ik zeker dat hij niet wil dat het slagen of mislukken van zijn glorierijke avond...
afhankelijk is van de vaardigheden van een neger.
Dus, als dit evenement in uw gelegenheid gehouden wordt,
ook al is hij nog zo bekwaam, zal u de projectors bedienen.
Is dat acceptabel?
Ja.
Een sigaret?
Het zijn geen Franse, maar Duitse.
Er was nog iets anders wat ik u wilde vragen,
maar nu, al slaat u me dood, herinner ik me niet wat het was.
Och, waarschijnlijk onbelangrijk.
Tot vanavond.
Ik moet zeggen, ik waardeer de eenvoud van deze zaal.
Jouw cinema heeft een soort waardigheid, bijna zoals een kerk,
hetgeen niet zeggen wil, dat we het niet wat aantrekkelijker kunnen maken.
Misschien laat ik wat Griekse naakten uit het Louvre halen om in de foyer te zetten.
Welnu, my lady, hoe is 'Lucky Kids' u bevallen?
Hoe het mij bevallen is? Ik vond Willy Fritsch erg goed.
Die havik? Laat me die naam nooit meer horen in mijn buurt. Dat is geen acteur!
Hé... Waar zijn we mee bezig?
Het ziet er naar uit dat we een nazi première krijgen.
Nogmaals, waar zijn we hier mee bezig?
Daar wil ik het met jou over hebben.
Ik snap het niet. Waar moeten we over praten?
De cinema volladen met nazi's en er de fik in steken.
Niet ik, maar jij praat daarover.
Nee, we praten er wel over, en nu.
Als wij samen dit gebouw tegen brand kunnen beschermen,
kunnen wij het ook samen in brand steken.
Ja, Soshanna, dat kunnen we.
En met de grote verzameling nitraatfilms van Madame Mimieux,
hebben we niet eens explosieven nodig, klopt?
Je bedoelt dat we geen extra explosieven nodig hebben?
In die tijd was 35mm nitraatfilm zo ontvlambaar...
dat je met een spoel film niet eens de tram in mocht.
Hé, u mag dat niet meenemen in een openbaar vervoersmiddel.
Het zijn films, toch? - Ja
Dan zijn ze ontvlambaar. Uitstappen!
Want nitraatfilm drie keer sneller brandt dan papier...
Soshanna had een verzameling van over de 350 nitraatfilms.
Ik ga de cinema in brand steken op de nazi avond.
En als ik de cinema in brand steek, en dat zal ik,
weten we beiden heel goed dat je het mij niet alleen laat doen.
Want jij houdt van mij en ik van jou.
En jij bent de enige in deze wereld die ik vertrouw.
Maar dit is nog niet alles.
Werkt de opnameapparatuur op zolder nog?
Ik weet dat de filmcamera het doet. Maar de geluidsrecorder?
Die werkt in feite nog goed.
Ik heb een nieuwe gitarist in mijn stamcafé, opgenomen.
Werkt uitstekend.
Waarom hebben wij de filmapparatuur nodig?
Omdat, lieve Marcel, wij een film gaan maken.
Bestemd voor de nazi's.
Engeland, 1944.
Volgt u maar, Luitenant.
Luitenant Archie Hicox meldt zich, sir.
Generaal Ed Fenech. Plaats rust, Hicox. Drankje?
Als u mij een scotch met water aanbiedt, neem ik een scotch met water.
Goed zo, Luitenant. Wees zo vriendelijk het zelf klaar te maken. Goed?
De bar is in de wereldbol.
lets voor u, sir?
Whisky, puur. Zonder rotzooi erin.
Het staat hier dat u vloeiend Duits spreekt.
Beter dan mijn leraar Duits.
En uw beroep vóór de oorlog?
Ik ben filmrecensent.
Wat heeft u zoal gedaan?
Voor wat het waard is, ik schrijf recensies en artikelen...
voor het blad 'Films en Filmmakers'.
En ik heb twee boeken geschreven.
Indrukwekkend. Wees niet bescheiden Luitenant, welke titels?
Het eerste boek was 'De kunst van oog, hart, en verstand:
Een studie van de Duitse film in de twintiger jaren. '
En de tweede is 'Vierentwintig beelden Da Vinci'.
Het is een tekstkritisch onderzoek van het werk van de Duitse regisseur G.W.Pabst.
Waar zullen we op drinken, sir?
Weg met Hitler. - En helemaal weg, sir.
Bent u bekend met de Duitse film onder het nazi bewind?
Ja. Maar ik heb natuurlijk geen films gezien van de laatste drie jaar,
maar veel is mij bekend.
Kunt u dat uitleggen?
Hoe bedoelt u, sir?
Wat we op het oog hebben, vereist enige kennis...
van de Duitse filmindustrie onder het nazi bewind.
Wat is de UFA onder Goebbels?
Goebbels beschouwt die films die hij maakt...
het begin zijn van een nieuw tijdperk voor de Duitse film.
Een alternatief voor, naar zijn idee, de Joods-Duitse intellectuele film...
uit de twintiger jaren en het door Joden gedicteerde Hollywood dogma.
Hoe doet 'ie het?
Het spijt me zeer, sir. Ik was er even niet bij.
U zegt dat hij de Joden met hun eigen spelletje wil pakken?
Vergeleken met, zeg maar, Louis B. Mayer - hoe doet hij het?
Nogal goed, in feite.
Sinds Goebbels het heft in handen heeft, is cinemabezoek in Duitsland gestegen...
gedurende de laatste acht jaar.
Maar Louis B. Mayer is niet echt de juiste tegenhanger van Goebbels.
Ik geloof dat Goebbels zich meer verwant voelt aan David. O. Selznick.
Licht hem in.
Luitenant Hicox, ik ga u nu inlichten over Operatie Kino.
Over drie dagen organiseert Goebbels een gala première...
in Parijs voor een van zijn nieuwe films.
Welke film, sir?
De film is genoemd 'De trots van de Natie'.
Verwacht op deze vreugdevolle Germaanse gebeurtenis...
zijn Goebbels, Göring, Bormann, de meesten van het Duitse opperbevel...
en hoge officieren van zowel de SS als de Gestapo.
Zo ook de kopstukken van de nazipropaganda filmindustrie.
Het spelende heersersvolk, ja?
In principe hebben we al onze rotte eieren in één mand.
Het doel van Operatie Kino: de mand opblazen.
'... en als de sneeuw van het verleden, verdwenen van de aard'. Goed idee, sir.
Een eenheid van de Amerikaanse geheime dienst die diep in vijandig gebied opereert...
zal je assisteren. De Duitsers noemen het: de 'Basterds'.
De Basterds, nooit van gehoord.
Daarom is het de geheime dienst, dat je het nooit zou horen.
De moffen hebben het wel gehoord. Die groep is voor hen de duivel in persoon.
U wordt boven Frankrijk gedropt, ongeveer 24 km buiten Parijs.
De Basterds vangen u daar op.
Allereerst gaat u naar het dorpje Nadine.
In Nadine is een café: 'La Louisiana'.
Daar ontmoet u onze dubbelspion. Zij weet hoe verder te gaan.
Zij zorgt ervoor dat u bij de première aanwezig bent.
Samen met u en haar zijn er ook twee Basterds van Duitse afkomst.
Alles wat u daar nodig heeft, heeft zij voor gezorgd.
Hoe herken ik haar?
Dat zal, naar ik vermoed, weinig problemen opleveren.
U contactpersoon is Bridget von Hammersmark.
Bridget von Hammersmark? De Duitse filmster werkt voor Engeland?
Ja, al twee jaar.
Operatie Kino is haar geesteskind.
O, ja?
U heeft de hoofdlijnen? - Dacht van wel, sir.
Parijs met een vlam in de pan.
Nadine, France
Je hebt niet verteld dat ontmoeting in een klote kelder zou zijn.
Ik wist dat niet. - Je zei dat het in een café zou zijn.
Het is een café. - Ja, in een kelder.
Je weet dat een gevecht in een kelder moeilijkheden oplevert.
Waarvan nummer één, je vecht in een kelder.
Wat als we naar binnen gaan en ze is er niet?
Dan wachten we.
Zit er niet over in, ze is een Britse spion. Ze komt heus wel.
Stiglitz, ja? - Dat klopt, sir.
Ik hoorde dat je daar goed mee bent.
Je bent nu niet uit op stennis. Alleen maar contact leggen met onze agente.
Moet zonder problemen kunnen verlopen.
Ik zou er natuurlijk naast kunnen zitten. Als er problemen komen...
moet ik weten of jij je rustig houdt.
Zie ik er soms niet rustig uit?
Als je het zo stelt,
geloof ik van wel.
Die Duitse knaap, Stiglitz, hij is niet direct een spraakzaam type, hè?
Heb je een rustige man nodig, een spraakzaam type?
Goede vraag. Talent?
Als jullie daar problemen krijgen, wat moeten we dan doen?
Er op wedden hoe het afloopt?
Als we in problemen komen, kunnen we het aan.
Als problemen ontstaan, moeten we ook absoluut zeker zijn...
dat geen Duitsers, zelfs geen Fransen, uit die kelder ontsnappen.
Als mevrouw von Hammersmarks dekmantel verdacht is geworden, is alles afgelopen.
Over mevrouw von Hammersmark gesproken, wie heeft eigenlijk deze levensgevaarlijke plaats bedacht?
Zij koos deze plaats. - Is dat niet behoorlijk geschift?
Zeg, ze is geen militaire strateeg. Zij is gewoon een natuurtalent.
Je hoeft geen Stonewall Jackson te zijn om te weten dat je niet in een kelder wil vechten.
Ze dacht niet aan een plaats om te vechten.
Ze koos voor een afgelegen plaats zonder Duitsers.
Ik ben fictie, een literair personage. Ik kom uit Amerika, maar dat is omstreden.
Nee, het is niet omstreden.
De nationaliteit van de auteur staat los van die van zijn personages.
De personage is de personage.
Hamlet is niet Brits, hij is Deens.
Deze persoon is in ieder geval in Amerika geboren.
Die zit.
Schnaps? Schnaps? Schnaps? Schnaps? Schnaps?
Als ik een vrouw had, zou zij dan een squaw zijn?
Hij begrijpt het!
Heb ik een bloedbroederschap met Old Shatterhand? - Ja.
Heeft Karl May mij geschreven? - Ja.
Wie ben je dan?
Ik ben Winnetou, opperhoofd van de Apachen. - Ja!
Geef acht!
Dag lieverds. Ga alvast zitten.
Ik kom zo bij jullie.
Moet nog even afscheid nemen van mijn vijf nieuwe vrienden hier.
Haast u niet, mevrouw von Hammersmark. Neem de tijd en amuseer u.
Erik, lieverd. Dat zijn de vrienden waarop ik wachtte.
Geeft hen alles wat ze wensen.
Mevrouw von Hammersmark, uw wens is mijn bevel.
Heren, het ziet er naar uit dat deze ronde op conto van uw vriendin is. Wat mag het zijn?
Whisky. - Drie whisky.
Drie whisky. - Drie whisky. Jazeker.
Nog een fijne avond verder. Ik dank jullie.
Hé, uw kaart! - O, ja.
Even kijken... Genghis Khan! Dat had ik nooit verwacht.
Heinrich.
Hoe gaat het met jou?
Wat leuk je weer te zien.
Ik dacht dat meer Fransen dan Duitsers hier kwamen.
Ja, gewoonlijk is dat ook zo,
maar de vrouw van de Sergeant-majoor daar heeft net een kind gekregen.
Zijn commandant heeft hem en zijn vrienden een vrije avond gegeven om het vieren.
We zouden weg moeten. - Nee, we moeten blijven, voor minstens één drankje.
Ik wachtte op jullie in een bar...
en het zou dus vreemd zijn als we hier niets zouden drinken.
Ze heeft gelijk. Blijf kalm en geniet van je whisky.
Erik, veel dank. - Tot uw dienst, madame.
Mathilda, speel met ons mee. Je kan mevrouw von Hammersmarks plaats nemen.
Nee, nee, nee, kan ik niet. Ik moet mijn vader helpen.
Toe maar, het is een goed idee.
Kom op meid, doe hen een plezier.
Ze doet graag met u mee.
Ik zal vertalen en beschermen.
Als één van deze wolven uit de band springt,
duw ik hem persoonlijk terug, kijk maar.
Trek z'n neus eraf.
Schnaps, Schnaps, and Schnaps.
Voor verder gaan, klinken we op onze vriend Wilhelm...
en zijn kleine zoon, Maximilian.
Op Max!
Proost!
Er zijn nieuwe problemen. Ze zijn van cinema veranderd.
Waarom?
Weet niemand, maar op zich is het geen probleem.
De cinema waarin het nu gaat gebeuren, is aanzienlijk kleiner dan die van de Ritz.
Dus de explosieven jullie meegenomen hebben voor de Ritz, tellen als het ware dubbel.
Nog iets nieuws, enorm, maar laat het hier niet merken.
De Führer zal er morgen ook zijn. - Mevrouw von Hammersmark...
zou u, misschien, mijn zoon wegens zijn geboortedag een handtekening willen geven?
Met alle plezier, Wilhelm.
Deze knappe Sergeant-majoor is vandaag een gelukkige vader geworden.
Gefeliciteerd!
Dank u.
Heeft u al een naam voor deze nakomeling?
Jazeker. Hij heet Maximilian.
Maximilian, dat is een mooie naam. - Ja.
Dank u, Kapitein.
Voor de kleine Maximilian het allerbeste.
Dank u. Dank u, juffrouw.
Max weet nog niet wie u bent, maar... hij komt er wel achter.
Ik zal hem al uw films laten zien.
Hij zal met uw films opgroeien,
met dit servet boven zijn bed.